YASAM USTUNE
Bir Bir yalnizlik okyanusundaki bir adadir Yasam, kayalari umuttur Ada'nin,agaclari dus;cicekleri issizliktir,dereleri ozlem.
Ey dost, senin yasamin diger adalardan ve topraklardan ayrilmis bir adadir.
Limanlarindan kac gemi yelken acarsa acsin baska iklimlere, kac gemi varirsa
varsin limanlarina, sen yine, yalnizligin istirabiyla inleyen ve mutlulugu
ozleyen issiz bir ada olarak bir basina kalacaksin. En yakin dostuna bile
mechulsun, onlarin ilgi dolu sevgisinden ve anlayisindan cok uzaklardasin.
Ey kardesim, seni, altin kumeciklerinin ustune oturmus, zenginligine
sevinerek - hazinelerinle gurur duyarak, topladigin her avuc dolusu altinin,
diger insanlarin tutku ve dusuncelerini seninkilere bagimli kilan goze
gorunmez bir halka olduguna inanip, guvenlik duydugunu gormusumdur.
Aklimda seni, dusmanlarinin kalelerini yerle bir etmek tasarilariyla
ordularina kumanda eden bir fatih gibi gormusumdur. Ama sana bir kez daha
baktigimda, senin yerinde, altin kasalarinin ardinda cirpinan bir yalniz
yurekten ve kapatildigi altin kafeste bosalmis su kabinin karsisinda
kalakalmis susamis bir kustan baska bir sey goremedim.
Ey kardesim, seni, cevrende kral diye kabullenmis, sana basardigin buyuk
islerin ovgusu olan sarkilari soyleyen, senin akil gucunu oven ve sanki bir
yari - tanrinin huzurundaymislar gibi, hatta gokkubbenin coskusunu bile
bastiran coskunluk belirtileriyle sana bakinan insanlarin arasinda
gorkemliligin tahtina kurulmus olarak gormusumdur.
Ve sahip oldugun bunca nesneye bakarken, yuzunde, sanki onlarin ruhu
senmissin gibi mutluluk, gucluluk ve zafer belirtilerinin oynastigini
gormusumdur.
Ama sana bir kez daha baktigimda seni, tahtinin yanibasinda durup, sanki
gorunmez hayaletlerden icinde sicaklik ve dostluktan baska hicbir sey
bulunmasa da kabulun olan bir siginak dilercesine elini her yana uzatan,
kendi yalnizligiyla basbasa kalmis bir insan olarak bulmusumdur.
Ey kardesim, seni, guzel bir kadinin karsisinda kendinden gecmis, cikarip
yuregini onun guzelliginin mihrabina koyarken gormusumdur. O kadinin sana
ictenlikle ve sefkatle baktigini gorunce de kendi kendime, 'Yasasin, bu
adamin yalnizligini silen ve yuregini bir baska yurekle birlestiren Sevgi'
demisimdir.
Buna karsin, sana bir kez daha baktigimda, senin sevgi dolu yureginin
icinde, sirlarini bir kadina aciklayabilmek icin bosuna hickiran yapayalniz
bir yuregin daha durdugunu ; ve sevgiyle - dolu ruhunun ardinda, sevgilinin
gozlerinden yas olup akabilmek icin bosuna cirpinan bir bulut gibi dolanan
yalniz bir ruhun daha bulundugunu gordum.
Ey kardesim, yasamin, diger insanlarin konakladiklari yerlerden ayrik, issiz
bir konaklama yeridir. Hic bir komsunun, icine gozatamayacagi bir yuvadir.
Karanliga gomulecek olsa, komsunun kandili onu aydinlatamaz. Erzagi tukense,
komsunun ambarlari onu dolduramaz. Bir colde olsa, baskalarinin elleriyle
bellenip, ciceklendirilmis bahcelere sokamazsin onu. Bir dagin dorugu olsa,
baskalarinin ayak izleriyle cignenmis olan bir vadiye indiremezsin onu.
Ey kardesim, senin ruhunun yasantisi, issizlikla cepecevre sarilmistir ve
eger bu issizlik ve tek baiinalik olmasa, ne sen SEN, ne de ben BEN
olabilirdik. Eger bu issizlik ve tek basinalik olmasaydi, senin agzindan
cikan sozcuklerin benim agzimdan ciktiklarina inanir ; ya da senin yuzune
baktigimda aynadan kendi yuzumu seyrediyorum sanirdim.